- زخم بستر چیست؟
- چه کسانی در معرض زخم بستر هستند؟
- چگونه می توان از تشدید زخم بستر جلوگیری کرد؟
زخم بستر یا زخم های فشاری (Pressure ulcers)، زخم هایی هستند که در اثر فشار طولانی مدت ناشی از یک سطح سفت مانند صندلی، تخت و غیره به پوست به وجود می آید. در نهایت، این فشار باعث ایجاد اختلال در گردش خون آن ناحیه و از بین رفتن بافت می شود.
به صورت کلی، افرادی که
- ساعات زیادی از شبانه روز را در تخت یا روی صندلی، بدون حرکت در یک پوزیشن سپری می کنند،
- اضافه وزن یا کمبود وزن دارند،
- قادر به کنترل ادرار یا مدفوع خود نیستند،
- قادر به احساس قسمت تحت فشار نیستند،
در معرض ابتلاء به زخم بستر هستند.
تمام قسمت هایی از بدن که با بستر در تماس هستند، در معرض زخم بستر قرار دارند؛ برای مثال
- کمر و ستون فقرات
- دنبالچه
- پشت سر
- گوش ها
- لگن
- پشت پاها
علائم اولیه زخم بستر شامل قرمزی پوست، احساس گرما، سفت یا اسفنجی شدن پوست می باشد. با مشاهده علائم اولیه، به سرعت به پزشک مراجعه نمائید.
در صورتی که به زخم بستر مبتلا شدید، نکات زیر را در نظر داشته باشید:
- هر 1 الی 2 ساعت در تخت و هر 20 دقیقه در ویلچر وضعیت خوابیدن و نشستن خود را تغییر دهید.
- در هنگام شستن ناحیه درگیر زخم بستر، به آرامی سطح را شسته و از یک اسفنج نرم یا پارچه نخی تمیز استفاده کنید؛ به هیچ عنوان از لیف یا کیسه استفاده نشود.
- جهت شستن بدن از آب گرم و صابون ملایم استفاده کنید. برای جلوگیری از خشک شدن پوست، از پودر تالک یا صابون های قوی استفاده نکنید و روزانه به حمام نروید.
- روزانه از مرطوب کننده ها و کرم های مخصوص زخم بستر استفاده نموده تا روند ترمیم زخم سریع تر طی شود.
- محل کشاله ران و زیر سینه ها را خشک و تمیز نگه دارید.
- از پوشیدن لباس هایی که ضخیم، تنگ، دارای دکمه و زیپ هستند اجتناب کنید؛ چرا که این لباس ها باعث افزایش فشار به پوست می شوند.
- تشک های مواج طبی مخصوص زخم بستر بهترین گزینه به عنوان تشک هستند.